Brazylijska przygoda

Argentyna+Brazylia+Paragwaj. Dzien IV- ostatni

2010-09-30T03:42:00.000-07:00

Kolejnym turystycznym punktem bylo miejsce gdzie stykaja sie granice 3 panstw, Brazylii,Paragwaju i Argentyny. Takze skoro swit, przekladajac nasz powrot do pracy, niestrudzone bez wiedzy gdzie dokladnie mamy isc, wyruszylysmy... Po ok. 30 min jezdzie mily Pan kierowca powiadomil nas, ze to ostatniprzystanek i mamy wysiasc. Z informacji, ktore uzyskalysmy wczesniej w recepcji hotelu wiedzialysmy, ze z tego miejsca jest jeszcze kilometr do celu, a z racji czyhajacego niebezpieczenstwa wskazane jest wziac taksowke. Jednak 3 Male Polki nie takie rzeczy juz przezyly, z malymi sercami wypelnionymi po brzegi odwaga ruszylysmy pieszo. Co sie stalo podczas tej mozolnej wedrowki? Kogo spotkalysmy na swej drodze? Nic i nikogo. Trudny do przebycia kilometr okazal sie 300 metrowa sciezka w dol, a bandyci czatujacy na nasze potrfele Panem lowiacym ryby.

A oto i te 3 slawne punkty skumulowane w 1 miejscu:

Magiczny widok... rzeka Iguasu wpada do Parany.

Poznajecie?

Jesli ktos zglodnieje tak szybko w Brazylii nie umrze z glodu.

Zatrzymajmy sie odetchnijmy...

Zachwycone otoczeniem pod wplywem tej niesamowitej atmosfery zdjelysmy buty i zanurzylysmy nogi w przyjemnie chlodnej Paranie. Uspokajajacy szum wody... kolorowe ptaki nad glowami... po prawej powiewajaca flaga Paragwaju... przed nami Argentyna... za nami drzewo bananowe... i my 3 Male Polki oddychajace pelna piersia pragnace choc ten jeden raz zatrzymac czas...

Niestety nieuchronnie nadszedl moment kiedy trzeba spakowac manatki i ruszyc w nasza ostatnia podroz, na lotnisko. Wracam do Polski z usmiechem na twarzy, ze lzami w oczach i sercem wypelnionym miloscia do Ameryki Poludniowej oraz jej mieszkancow. Dziękuję wszystkim za wspaniale towarzystwo, niesamowita goscinnosc i niezapomniane wspomnienia z brazylijskiej przygody!
Muito obrigada por tudo!!

Informacja dodatkowa:

Jeden z cudów świata- tama Itaipu. Dzień III

2010-09-30T02:49:00.000-07:00

Tak sie niefortunnie zdarzylo, ze po miedzynarodowej integracji wstalysmy nieco pozniej niz to sobie zaplanowalysmy. Zeby nie tracic dnia postanowilysmy korzystajac z niezawodnego miejskiego autobusu zwiedzic tame Itaipu, ktora znajdowala sie stosunkowo niedaleko. Mialysmy do wyboru kilka programow zwiedzania. Zastanawialysmy sie nad dwoma: 1) zwiedzanie panoramiczne 2godz. 20BRL,2) zwiedzanie panoramiczne+oprowadzenie wewnatrz tamy 5godz. 50BRL. Z milym zaskoczeniem dowiedzialysmy sie, ze przysluguja nam tu 50% znizki dla studentow za okazaniem karty studenckiej. Sklaniajac sie ku drygiej opcji odkrylam, ze nie mam przy sobie legitymacji, a dziewczyny byly w krotkich spodenkach, w ktorych nie mogly wejsc do srodka tamy. Tak wiec wzielysmy udzial w panoramicznym zwiedzaniu. Pomijajac obecnosc tabunow meszek,muszek i innych niezidentyfikowanych latajacych obiektow wycieczka okazala sie niesamowicie ciekawa i doksztalcajaca. Przewodnik mowil po portugalsku, hiszpansku i angielsku. Dowiedzialysmy sie m.in.:
- tama pokrywa 20% calkowitej energii Brazylii i 99% energii Paragwaju
- Paragwaj korzysta tylko z 7% potencjalu tamy, reszte wykorzystuje Brazylia, czemu nie ma sie dziwic porownujac rozmiary tych panstw
- przez utworzenie tamy w ciagu 2 tygodni powstalo jezioro o powierzchni 3-ktornie wiekszej niz Warszawa

Sztucznie zrobiono prowizoryczna rzeke okrazajaca tame, zeby zwierzeta mogly bezpiecznie ja ominac.

Informacja dodatkowa: Chcialam rozwinac temat znizek studenckich. W poscie napisalam, ze bylysmy zaskoczone nizsza cena, a bylo to spowodowane tym, ze po prostu nigdy wczesniej nie spotkalysmy sie z tego typu znizkami w Brazylii. Nie ma znizek na autokary, autobusy, bilety wstepu do muzeow. Podobno jesli wykona sie syzyfowa prace w urzedach mozna uzyskac taka znizke, ktora bedzie obowiazywala w stanie, w ktorym sie studiuje. Jednak zaden z moich znajomych czegos takiego nie posiadal.

Wypad do Paragwaju. Dzien II

2010-09-16T10:25:00.000-07:00

Ktoregos pieknego dnia dowiedzialam sie, ze w Paragwaju nie nakladaja podatku na produkty. Bedac tak blisko granicy nie moglysmy nie skorzystac z okazji odwiedzenia tego pieknego miejsca. Wsiadlysmy do sprawdzonego juz wczesniej autobusu miejskiego, ktory przewiozl nas przez granice bez zadnej kontroli. Juz w samym pojezdzie czulo sie atmosfere handlu- scisk, upal i wygladanie przez okno przy, ktorym straganie warto wysiasc. Zdecydowalysmy dolaczyc sie do najbardziej licznej grupy pasazerow i w ten oto sposob wyladowalysmy na najtloczniejszej ulicy w Paragwaju. Oniemiale na widok takiej ilosci straganow i ludzi, pozwolilysmy poniesc sie nurtowi przepychajacych sie klientow. Oczywista sprawa jest, ze gdy chcialysmy cos kupic, cena byla niesamowicie zawyzana, ale po pewnych negocjacjach mozna bylo zlapac naprawde niezle okazje. Paragwaj slynie z jeszcze jednej rzeczy, a mianowicie z ogromnego wyboru produktow podrabianych, tzw. podrobek. Ciesza sie one jednak dobra opinia. Tak wiec ReyBan'y, ktore mozna bylo kupic za 6BRL ( cena rynkowa 1200zl) znalazly sie w koszyku jednej z nas, podobnie jak zegarki np. Dolce&Gabana ( 10BRL), a takze cale mnostwo bizuterii w cenie "muito barato" [ bardzo tanio]. Oprocz otwartego rynku na ulicach, mozna bylo zwiedzic cale mnostwo galerii. Ogladajac, kupujac, przepychajac sie zawitalysmy do galerii o wdziecznej nazwie "Mona Lisa". Ku swojemu zaskoczeniu stwierdzilysmy, ze nie ma tu tabunow klientow, harmideru charakterystycznego dla targowania sie. Po chwili odkrylysmy czemu. Otoz byla to ekskluzywna galeria z oryginalnymi produktami w cenie, ktorej nasze oczy jeszcze w zyciu nie widzialy. Zwiedzanie jednak nic nie kosztuje, wiec wybralysmy sie na przejazdzke ruchomymi schodami. Przemierzajac kolejne pietra postanowilysmy poszukac toalety. Kierujac sie strzalkami trafilysmy na 6 pietro do najbardziej ekskluzywnej toalety w jakiej bylam. Pomijajac juz fakt wysokiego standardu i higieny zszokowal mnie widok oryginalnych butelek perfum dostepnych dla wizytujacych. Wypachnione, obladowane reklamowkami, niesamowicie szczesliwe ruszylysmy w droge powrotna.

W zatloczonym autobusie, szczesliwe, ze mamy miejsca siedzace.

Prosze Panstwa witamy w Paragwaju.

W ekskluzywnej galerii "Mona Lisa".

Magiczny sklep z winami.

Wieczorem zostalysmy zaproszone na impreze do innego hostelu. We 3 posiadamy wiecej odwagi, wiec postanowilysmy tam zawitac. Basen, bar, bilard, miedzynarodowe towarzystwo i swietna atmosfera- oto co zastalysmy!

Polska+Anglia+Brazylia.

Caipirinhia w doborowym towarzystwie.

Kolejny cel: Foz do Iguasu! Dzien I

2010-09-15T09:20:00.000-07:00

Po wiecznosci spedzonej w autobusach i poczekalniach dworcowych dotarlysmy do miasteczka Foz do Iguasu. 3 male Polki postanowily po raz kolejny zawojowac brazylijska ziemie. Tym razem jednak w nieco innym skladzie: ja z Justyna i Ilona. Po pewnych negocjacjach z Panami z biura turystycznego za 20BRL wykupilysmy transport do Parku Ptakow oraz slynnych na calym swiecie wodospadow Iguasu. ( Jak sie pozniej okazalo przeplacilysmy, mozna bylo wziac autobus miejski, ktory bezposrednio nas by tam zawiozl i odebral w cenie 7BRL). Tak wiec pierwsza atrakcja, ktora postanowilysmy zwiedzic byl wlasnie Park Ptakow.Mozna tam bylo obserwowac ptaki w ich naturalnym srodowisku zycia. Fakt, znajdowaly sie tam siatki, ktore uniemozliwialy zwierzetom eksplorowanie wiekszych terenow, ale turystom to zupelnie nie przeszkadzalo, gdyz moglismy wejsc do prawie kazdej klatki. Chyba nie ma co trzepic jezyka, po prostu spojrzcie na zdjecia
Juz od wejscia czulo sie klimat dzungli.

Flamingi, nic nadzwyczajnego? Tylko spojrzcie na scenerie.

W jednej ze wspomnianych wyzej klatek- z tukanami.

Ten okaz rozsmieszyl mnie do lez.

Ptaki nie baly sie turystow,siedzialy na barierkach czekajac az ktos poczestuje ich jakims smakolykiem ( oficjalnie surowo zabronione).

Znalazl sie takze w parku Iguana. ( Niedaleko byla klatka z motylami, niestety ich zwinnych ruchow nie udalo sie uchwycic.)

Papug bylo cale mnostwo, szalenstwo barw i dzwiekow.

Foz do Iguasu znane jest glownie z wodospadow, a dokladniej najwiekszej ich ilosci skumulowanej w jednym miejscu. Z reka na sercu moge Was zapewnic, ze odwiedzenie tego miejsca bylo jednym z najbardziej spektakularnych widowisk jakie kiedykolwiek ogladalam. Zapierajacy dech w piersiach szum spadajacej wody, zahwycajaca paleta barw, orzezwiajaca mrzawka pokrywajaca cale cialo i te niepowtarzalne uczucie... ze znalezlismy sie tak blisko nieposkromionego zywiolu... prawdziwego cudu natury.

Skwar... zar... gorac

2010-09-15T06:12:00.000-07:00

Po brazylijskiej zimie nie pozostal nawet slad. Kazdy kolejny dzien niesie ze soba coraz wyzsza temperature i coraz suchsze powietrze ( nie padalo od ponad miesiaca). Hektolitry wody plus krem z filtrem UV- recepta na tutejsza pogode. Pewnego rownie upalnego dnia przyjechala moja nowa wspollokatorka- mozecie chyba sobie wyobrazic jak wielkie bylo moje zdziwienie, gdy dowiedzialam sie, ze bedzie to Polka! Ilona mieszkanka Lodzi przyjechala odbyc swoja biotechnologiczna praktyke w laboratorium znajdujacym sie naprzeciw mojego. Mnostwo fantastycznych zbiegow okolicznosci. Tak wiec teraz we dwie odkrywamy kolejne tajniki zycia w Assis i nietylko.... Dzieki uprzejmosci Profesora Pedro mialysmy okazje odwiedzic prawdziwa brazylijska farme. Niby podobna do polskiej... krowy, konie, swinie, psy.... ale wystarczy baczniej sie przyjrzec, a mozna dostrzec drzewa bananowe, mangowe, figowe, rosnace eukaliptusy, majongi i wiele innych egzotycznych atrakcji. Przy jedzeniu mango prosto z drzewa doznania smakowe bezcenne. Nawet picie mrozonej wody z metalowych kubkow w atmosferze tej duchoty, prazacego slonca, tabunu insektow dostarcza niesamowitych przezyc. W takich chwilach nie pozostaja juz watpliwosci gdzie jestesmy. Korzystajac z obecnosci konia oraz siodla dwie male Polki popisywaly sie jezdzieckimi umiejetnosciami. Moge powiedziec, ze z jazda konna jest jak z jazda na rowerze, tego po prostu sie nie zapomina. Przemierzejac konno brazylijska "sawanne", chwytajac wiatr we wlosy, pokonujac niezliczone pagorki czlowiek czuje ze zyje!

Na poczatek wyprawy Profesor zabral nas do miasteczka o wdziewcznej nazwie Larensja, gdzie zjedlismy lunch i odwiedzilismy park.

Tutejsze krowy nieco roznia sie od naszych laciatych.

Amazonka nr 1.

Amazonka nr 2.

Pode mna brazylijska ziemia, a nade mna... mango!

W wolny dzien zajrzalysmy do pobliskiej lodziarni. Tym razem wybierajac smak brigadeiro, bialej czekolady, africano i creme ruszylysmy odwiedzic pobliski park.

Jedna z wielu alejek.

Drzewo z wlochatymi liscmi.

Spokoj, cisza, idealna atmosfera do relaksujacego spaceru.

Piekne, prawda?

Informacja dodatkowa: Brazylijczycy zadko kiedy kupuja wode do picia. Zazwyczaj korzystaja z tej z kranu badz z baniakow/ filtrow umieszczonych gesto na terenie Uniwersytetu. W taka pogode czystym szalenstwem byloby dopuszczenie do odwodnienia organizmu, dlatego tez Brazylijczycy pija kilka litrow wody dziennie.

PS
Wybaczcie, ze sie pochwale, ale bylam niesamowicie zszokowana jak to uslyszalam. Mianowicie, Profesor moj zaproponowal mi odbycie studiow doktoranckich u niego w laboratorium! Wreszcie ktos dostrzegl moj potencjal ;D

Yiiihaaa! Weekend z Rodeo!

2010-08-28T11:38:00.000-07:00

Oczywiscie nie moglo zabraknac mnie na najwiekszej imprezie rodeo w Ameryce Poludniowej. Tak wiec po raz kolejny odwiedzilam Justke w Barretos'ie. Cala imynpreza trwa 11 dni, osobiscie wzielam udzial w 4 ( jakby na to nie spojrzec jednak przyjechalam do Brazylii pracowac...). Zabawa codziennie zaczynala sie pod wieczor ( ok. 18). Na poczatku zawsze byly pokazy rodeo. Odwazni kowboje dosiadali bykow by spradzwic, czy sa w stanie utrzymac sie 8 sekund ( niby niewiele, ale siedziec na rozjuszonym byku trzymajac sie tylko jedna reka to jednak nie taka prosta sprawa). Jesli komus sie to udalo cala publika wiwatowala. Po tych zmaganiach, odbywaly sie przerozne pokazy. Czy to samochody,z ktorych wystrzeliwaly fajerwerki, czy to kobiety scigajace sie konno, czy nawet pokaz samby. Finalem kazdego dnia byly koncerty. Jak wczesniej pisalam najwiekszym tegorocznym wydarzeniem byl koncert Mariah Carey, ale oprocz niej na scenie pojawialy sie rozne brazylijskie zespoly. Ze zdumieniem stwierdzilam, ze gdy wystepowal znany zespol grajacy krajowa muzyke "sertnejio" na trybunach pojawilo sie wiecej ludzi niz gdy na scenie spiewala amerykanska gwiazda. Ludzie tanczac i spiewajac w kazdej chwili mogli zaspokoic swoje pragnienie lub glod kupujac male co nieco od lawirujacych w centrum zabawy sprzedawcow ( wspominalam, ze picie alkoholu w miejscach publicznych w Brazylii jest dozwolone?). Smiechy, muzyka i taniec trwaly do bialego rana kazdego dnia.

Prosze Panstwa witamy w Barretos!

Pokaz samby w wykonaniu zespolu, ktory wygral konkurs na ostatnim karnawale w Rio de Janeiro.

Ranczo, gdzie mialysmy szwedzki stol i open bar do oporu.

Justka z metalowym koniem...

i ja z metalowym bykiem.

Koncert zespolu "Victor&Leo".

Mialam takze przyjemnosc odwiedzic miejsce pracy Justyny, ktora odbywa swoja praktyke w laboratorium analitycznym znajdujacym sie w szpitalu. Nie dosc, ze zostalam oprowadzona po calym laboratorium, to jeszcze glowna pielegniarka zaserwowala nam wycieczke po szpitalu. Przezylam swoisty szok, z laboratorium,w ktorym ochodze sie z myszami bynajmniej niedelikatnie, znalazlam sie nagle w pomieszczeniu pelnym wczesniakow w inkubatorach. Balam sie blisko stanac w obawie, ze podmuch wiatru zmiecie te malenka istote. Cale szczescie, ze jestem biotechnologiem,a nie pediatra.

W znakomitym towarzystwie wlascicieli laboratorium oraz prezesa szpitala

Infromacja dodatkowa: Troche odbiegne od glownego tematu, gdyz tak sie zlozylo, ze posiadam zdjecie, o ktorym chcialabym Wam opowiedziec. Juz jakis czas temu wprowadzono w Polsce nakaz uzywania torebek/reklamowek ekologicznych. Otoz w Brazylii podobno dopiero zaczyna sie to pojawiac ( podobno, bo osobiscie sie z tym jeszcze nie zetknelam). Kupujac 3 rzeczy w sklepie dostaje 3 foliowe reklamowki, a gdy kupuje napoj 1,5 l to oprocz tego, ze pakuja mi go oddzielnie to jeszcze w kilka reklamowek. Produkty plastikowe, jednorazowe sa tu bardzo powszechne. Uzywasz, wyrzucasz- wygodne, ale co ze srodowiskiem? Zapytany Brazylijczyk odpowiedzial mi, ze nie musza sie o to obawiac przeciez maja ogromna Amazonie...

Nowinki z praktyki

2010-08-18T06:46:00.000-07:00

Moje doswiadczenie zawodowe nabiera rumiencow. Teraz umiem sie obchodzic takze ze szczurami. Tym jednak razem pracowalam z zywymi zwierzetami i nie bylo potrzeby ich poswiecac. Przechodza one faze przystosowawcza, gdyz niedawno zostaly przywiezione na nasz Uniwersytet. Naszym dzisiejszym zadaniem bylo zwazenie wszystkich zwierzatek w celu wyliczenia potrzebnej dawki leku ( przeciwko wewnetrznym pasozytom). Jak sie pozniej okazalo, lek naprawde im zasmakowal, przyznam, ze pachnial zupelnie jak syrop truskawkowy dla dzieci, wiec chyba nie ma sie czemu dziwic. Wychowane w klatkach, znajace tylko srodowisko laboratoryjne, zwierzeta nie stawiaja oporow gdy chce sie je wyjac z klatki. Nie zdarzylo sie jeszcze, zeby szczur ugryzl ktoregos z laborantow. Praca czasochlonna, bo ilosc szczurow nie mala, a one pelne energii tez bynajmniej nie ulatwialy pracy. Dzien jednakze zaliczam do niezwykle udanych.
Informacja dodatkowa: Zastanawialiscie sie kiedys jaka jest roznica pomiedzy myszami, a szczurami? Dlaczego po tylu latach pracy z myszami Uniwersytet postanowil rozpoczac eksperyment ze szczurami? Odpowiedz jest absurdalnie banalna: szczury sa wieksze. Im wieksze zwierze tym latwiej sie z nim obchodzic, latwiej przeprowadzac badania, latwiej pozyskiwac organy, zeby pozniej latwiej bylo mozna zdiagnozowac efekty eksperymentu.

Klatki z nowymi ulubiencami.

Zeby nie bylo, ja tez dzielnie wazylam po kolei kazdego szczura.

Spokojnie to tylko aplikacja leku prosto do pyszczka.

Feijoada!

2010-08-17T10:12:00.000-07:00

Feijoada jest to tradycyjna brazylijska potrawa. Z racji tego, ze nadszedl weekend oraz czas wyplaty stypendiow studentom mieszkancy jednego z pieter akademika zaprosili mnie na wystawny obiad. Atmosfera panujaca w kuchni byla niesamowita. Mnostwo osob krzatalo sie krojac cos, sprzatajac, lub zwyczajnie podjadajac. Zapachy roznoszace sie po calym akademiku skusily studentow z innych pieter, zeby wybrac sie do nas i zasiasc z nami do stolu. Do obiadu zaserwowano popularny drink- Caipirinie, takze humory wszystkim dopisywaly. Zeby nie bylo, ze jestem tylko pasozytem, na deser zrobilam blok czekoladowy ( moze najbardziej tradycyjnym polskim ciastem nie jest, ale nie ukrywajmy, bardzo wygodne w przygotowaniu). Wszyscy zachwyceni "poloneze bolo" zasiedli wygodnie w fotelach. Rozbrzmiala gitarowa muzyka, dwiek harmonijki i tak otoczona brazylijskim klimatem spedzilam reszte wieczoru.
Informacja dodatkowa: Zawsze do obiadu sa swieze salatki, np. salata, pomidory, kapusta pekinska. Niby nic nadzwyczajengo, ale w Polsce zawsze cos dodajemy do salatek, np. jogurt, smietane, majonez. Tu je sie "surowe" salatki. Co bardziej ciekawe, dowiedzialam sie, ze Brazylijczycy robia to celowo i bynajmniej nie ze wzgledu na doznania smakowe. Maja swiadomosc tego, ze potrawy zawierajace fasole sa bardzo ciezkostrawne ( a juz szczegolnie feijoada), wiec, zeby wspomoc prace zoladka zywia sie swiezymi warzywmi. No prosze, kto by pomyslal, ze studenci jednak dbaja o swoje zdrowie.

Przygotowania do uczty.

Poczatkowo widok nie byl zachwycajacy.

Ale tylko spojzcie na koncowy efekt.

Niestety na zdjeciu zmiescil sie tylko jeden stol.

Zdjecie z kilkoma grajkami. Przy okazji nagralam kilka filmikow z brazylijska muzyka w ich wykonaniu.

Bronia diabla jest biurokracja

2010-08-11T07:01:00.000-07:00

Dzieki rzadowi brazylijskiemu zwiedzilam dzisiaj Marile- miasto wieksze od Assis, w ktorym znajduje sie POLICIA FEDERAL, do ktorej musialam zawitac. Na Uniwersytecie dobrze sie mna opiekuja, wie pozyczyli mi samochod z kierowca, ktory zawiozl mnie na miejsce oraz dopomogol w jezyku portugalskim. Tam jednak, ku mojemu zaskoczeniu, Pan biurokrata mowil po angielsku ( bardzo zadko spotykane zjawisko). Pobrali mi wszystkjie mozliwe odciski palcow, pod kazdym mozliwym katem i ulozeniem reki . W taki oto sposob zostalam oficjalnie zarejestrowana i moge juz spokojnie odbywac swoja praktyke. Zdjec w urzedzie nie moglam robic, tak wiec umieszczam troche widokow, ktore towarzyszyly mi przez te 1 godz. jazdy.
Informacja dodatkowa: Koniecznie trzeba zarejestrowac sie w federalnej policji do 30 dni od przyjazdu do Brazylii. W innym wypadku za 1 dzien zwloki nakladaja kare w wysokosci 8 BRL lub deportuja delikwenta.

Jesli ktos sie zastanawial jak wyglada brazylijska karetka, oto i ona

Akademickie zycie

2010-08-11T06:59:00.001-07:00

Moze nie zyje mi sie tak luksusowo jak Justynie, ale tez nie mam powodow, zeby narzekac. Ludzie mieszkajacy razem ze mna w domu studenckim sa fantastyczni. Z dnia na dzien lepiej mi idzie portugalski. Na Uniwersytecie znajduje sie stolowka ( obiad-3 BRL), w ktorej serwuja prawdziwe brazylikskie jedzenie ( zawsze dodatkowo w zestawie ryz i fasola). W Brazylii studenci moga mieszkac w akademiku lub w republikach- domy zamieszkale przez 5-10 studentow tej samej plci. W tych ostatnich czesto organizowane sa imprezy, ktore ciesza sie ogromnym zainteresowaniem, wiec zawsze na parkiecie jest goraca atmosfera. Chyba zaczynam lapac o co w tej sambie chodzi.
Informacja dodatkowa: Przebieg brazylijskiej imprezy nie rozni sie zbytnio od polskiej. Studenci pija, pala i jaraja. Musze jednak przyznac, ze Brazylijczycy, ze tak sie wyraze sa bardzo calusni. Pomijajac juz fakt, ze zawsze na powitanie wymieniaja sie buziakami w policzek, to na imprezie tym bardziej nie szczedza sobie uczuc. Takze dla singli kraj wymarzony.

Podczas imprezy w republice studentow psychologii.

Prosze Panstwa przedstawiam Wam moich nowych przyjaciol z brazylijskiego akademika.

Bez pracy nie ma kolaczy

2010-08-11T06:46:00.000-07:00

Nadszedl czas, zebym opisala co wlasciwie robie na mojej praktyce. Jak juz wspominalam pracuje na Uniwersytecie w laboratorium przy komórkach macierzystych. Po pierwszych dniach praktyki wrazenia fantastyczne! Pracuje razem z grupa studentow, ktorzy chetnie pomagaja mi we wszystkich czynnosciach. Juz w pierwszym tygodniu pozyskiwalam z myszy szpik kostny oraz pluca. Doswiadczenie niesamowite, a i moje CV na pewno na tym nie ucierpi.
Informacja dodatkowa: Profesor, ktory jest opiekunem mojej praktyki pracuje nad wlasnym projektem dotyczacym terapii wykorzystujacej komorki macierzyste w leczeniu rozedmy pluc- chroby poki co nieuleczalnej. UWAGA! Glownym czynnikiem wywolujacym rozedme pluc jest palenie papierosow.

Glowny budynek Uniwersytetu.

Budynek wydzialu biotechnologii zawierajacy laboratorium, w ktorym pracuje.

Sala z klatkami myszy. W innym pomieszczeniu znajduja sie klatki szczurow, na ktorych nieslugo rozpoczniemy prace.

W tej oto klatce znajduja sie…

malenie myszki nieswiadome tego, ze zostana…

poswiecone nauce I pozyskamy z nich…

pluca, ktore posluza nam do testowania wspomnianej przeze mnie terapii.

Wypad do Barretosu

2010-08-11T06:40:00.001-07:00

Zeby nie bylo, ze siedze za dlugo w jednym miejscu wybralam sie odwiedzic Justke. Niestety Barretos podobnie jak Assis to malenkie miasto, wiec bezposrednie polaczenie nie istnieje. Tak wiec bylam zmuszona przesiasc sie na inny autobus w San Jose Rio Preto. Jak tego dokonalam nie znajac portugalskiego? Jak kupilam bilet? Jak znalazlam wlasciwy przystanek? Magia... Justce poszczescilo sie i mieszka w palacu. Jest tam wszystko czego dusza zapragnie: mnostwo pokoi i lazienek, sauna, basen, pokoj z alkoholamii i co mnie najbardziej urzeklo- sala kinowa! Przezylam czarujacy weekend w towarzystwie przesympatycznych ludzi otoczona samymi pysznosciami.
Informacja dodatkowa: Barretos pomimo malej liczby mieszkancow ( 110 tys) jest znany w calej Brazylii. Odbywa sie tu najwieksze w calej Ameryce Poludniowej wydarzenie typu RODEO. Podczas tego festwialu maja miejsca dziesiatki atrakcji, nietylko ujezdzanie bykow czy koni. W tym roku do Barretosu zawita Mariah Carey.

Znakomita atmosfera w doborowym towarzystwie.

Oj Justka chyba w te wakacje zgubi swoja talie.

Wspomniany pokoj z alkoholami ( wszystkei butelki sa pelne).

Przypominam, ze w Brazylii panuje zima.

Miejsce gdzie odbywa sie Rodeo. Dodajcie do tych 3 cieni milion ludzi na trybunach.

Taki malenki pomnik kazdego dnia przypomina mieszkancom, ze Barretos jest jedyne w swoim rodzaju.

Assis- witamy w krainie zwanej NeverLand

2010-07-29T08:06:00.000-07:00

Umieszczam dzisiaj 3 posty nadrabiając zaległości spowodowane brakiem dostępu do Internetu.

Wyobraźcie sobie małe miasteczko z mieszkańcami, którzy się tu urodzili, założyli rodziny i planują tu doczekać swoich ostatnich dni; miasteczko, które istnieje dzięki ciężkiej pracy ludzi, którzy wieczorami po długim dniu pracy zasiadają do stolików i grają w szachy lub warcaby; miasteczko gdzie dzieci beztrosko biegają po ulicach grając w piłkę nożną i marząc, że kiedyś będą wielkimi piłkarzami… Tak na pierwszy rzut oka wygląda Assis. Oczywiście jest to mocno przerysowany obraz. Ludzie nie żyją tu tylko z roli, a dzieci nie mogą hasać na każdej ulicy, bo groziłoby to zwyczajnym rozjechaniem. Tak czy owak Assis to mała mieścina licząca 90 tys mieszkańców. Z czego 2 tys to studenci Uniwersytetu, na którym będę pracowała. Tak więc po podróży trwającej 16 godz. Brazylijczycy znowu nie zawiedli i się mną porządnie zaopiekowali. Już pierwszego dnia zwiedziłam Uniwersytet, pobliskie osiedle i główne ulice. Zostałam zakwaterowana w akademiku, w pokoju 2-osobowym ( z niecierpliwością czekam na współlokatorkę z Anglii, która powinna pojawić się w niedzielę) z łazienką i własną kuchenką. Także na brak komfortu nie mogę narzekać. Praktykę zaczynam dopiero od poniedziałku, więc mam czas na spokojne zapoznanie się z miasteczkiem. Póki co ruchu zbytniego nie ma. Semestr zaczyna się 2. sierpnia, a nie ukrywajmy, że to studenci są siłą napędową koła życia tej mieściny. Pobyt w tak małej miejscowości jest ciekawą odmianą po aglomeracjach takich jak Sao Paulo, Rio de Janeiro czy też Belo Horizonte. Życie tu biegnie zupełnie innym torem i posiada swój urok. Nie ma pośpiechu ani korków. Ciężko będzie się przestawić na taki tryb, ale chwila odpoczynku chyba każdemu się przyda.
Informacja dodatkowa: Wszyscy Brazylijczycy kochają piłkę nożną. Gdy leci jakikolwiek mecz w TV, puby są wypełnione po brzegi. Tak też było wczoraj. Zostałam zaproszona na obejrzenie półfinałów Brazylii, Iternacionale vs Sao Paulo. Wszyscy mieszkańcy byli za tą pierwszą drużyną. Pub stał się na moment rzeczywistym boiskiem wypełnionym wiwatami i oklaskami kiedy ich faworyci wygrali.

Czy to Sao Paulo? Czy to Rio de Janeiro? Nie, to Assis!

Ładne mają tu chwasty, prawda?

Specjalnie dla mojej Mamusi palmy, w tle miasteczko.

Główny Kościół znajdujący się w centrum.

Popijając przepyszny koktajl oglądałam mecz w doborowym towarzystwie koleżanek z uniwerku.

Zastanawialiście się kiedyś jak wygląda zachód słońca na końcu świata….

Tajniki nocnego życia w Belo Horizonte

2010-07-29T07:58:00.000-07:00

W owym mieście ugościł nas Brazylijczyk Mauro, który w zeszłym roku odbywał praktykę w Polsce. Zatrzymałyśmy się w domu Jego kolegów. Brazylijczycy po raz kolejny potwierdzili tezę, że są bardzo gościnni. Dostałyśmy własny pokój z osobną łazienką ( za free). Chłopcy opiekowali się nami niesamowicie. Dniami zwiedzaliśmy co nieco miasto, a nocami… mogłam w końcu zobaczyć jak Ci Brazylijczycy potrafią się bawić, a wierzcie mi, potrafią. W większości klubów króluje samba. My, Polki nie jesteśmy przystosowane do tego typu muzyki trwającej przez całą imprezę, dlatego też zostałyśmy zawiezione do klubu z muzyką R&B ( Ci co mnie znają chyba domyślają się jak zareagowałam). Po jakimś czasie pobytu w tym klubie na scenę weszło dwóch Panów i zaczęła się zupełnie inna impreza. Tak stałyśmy z dziewczynami, słuchałyśmy i wierzcie lub nie, ale to było portugalskie DISCO POLO! Określają to mianem „country music”, czyli najprościej rzecz ujmując muzyka, której nikt nie lubi i nikt nie słucha, ale wszyscy znają słowa. Pod wpływem atmosfery same zaczęłyśmy śpiewać po polsku- też pasowało. Po tak wspaniałej gościnie po raz kolejny wsiadłyśmy do autobusu, żeby wyruszyć naprzeciw kolejnej przygodzie. Tym jednak razem nasze ścieżki się rozbiegają…
Gosia--> Ouro Preto
Justyna--> Barretos
Ja--> Assis
Informacja dodatkowa: W całej Brazylii jest bardzo dużo homoseksualistów, mają własne bary, biura turystyczne, a nawet osiedla. Ostatniego dnia pobytu w Belo Horizonte miałyśmy okazję śledzenia parady homoseksualistów. Nie będę dzieliła się uczuciami jakie wtedy nam towarzyszyły. Każdy ma prawo posiadać własne zdanie na ten temat.

Jedyna w swoim rodzaju ekipa BHE

Mały trójkącik

Kolejne zdjęcie 3 małych Polek, tym razem z ochroniarzem przy boku

Bye bye Rio

2010-07-29T07:41:00.000-07:00

Nasz ostatni dzień w Rio był pełen wrażeń. Wybrałyśmy się do parku botanicznego, aby poznać roślinność występującą w Ameryce Południowej. Tysiące rodzajów palm, małych krzaczków i roślin, które my hodujemy w doniczkach. Jednak największą dla nas atrakcją były dzikie małpy skaczące po drzewach. Spędziłyśmy przy nich najwięcej czasu, niestety nie pozwoliły uwiecznić się na zdjęciu. Wyobrażając sobie, że przemierzamy dziką amazońską puszczę przeniosłyśmy się do drugiego parku. Tam nie mogłyśmy wyjść z podziwu, jak pięknie może być na Ziemi. Park Lage krył w sobie mnóstwo turystycznych ciekawostek. Choćby akwarium ukryte w jaskini, staw z rybami i tajemnym przejściem pod ziemią, bagno znajdujące się ni stąd ni zowąd przed tobą i wiele wiele innych. W między czasie popijając wodę z kokosa i zajadając się brazylijskimi przysmakami żegnałyśmy się z ciężkim sercem z Rio. Niestety nic nie trwa wiecznie.
Informacja dodatkowa: Hostel w którym się zatrzymałyśmy zaowocował wieloma znajomościami. Poznałyśmy ludzi z Danii, Argentyny, Anglii, Hiszpanii, Chile, Francji, a nawet z Polski! Także nie zatrzymujcie się w ekskluzywnych hotelach, ale w tańszych lokalach. Polecam „Pirates of the Ipanema”. Standard mieszkania może nie najlepszy, ale atmosfera bezcenna!

Trzeba było zbadać niezidentyfikowany obiekt

Gosiak w pieczarze

Jedna z wielu ulic w Rio z widokiem na Corcovado ( Jezusa)

Idealny strój na dziką wyprawę

Jadą świry jadą!

Z dedykacją dla IAESTE crew

Rio de Janeiro!!!

2010-07-21T20:01:00.000-07:00

Zaskoczenie, ekscytacja, zachwyt!- takimi uczuciami przywitalysmy Rio.
Znalazlysmy nocleg w tanim hostelu ( 20 BRL/noc). Warunki nie zachwycaja. Ulokowali nas w maleñkim pokoiku 8-osobowym. £azienka pozostawia wiele do zyczenia, ale za taka cene jestesmy w stanie to przetrwac. Zaoszczedzone pieniadze mozna przeznaczyc na kolczyki, branzoletki, breloczki, japonki, koszulki i wiele innych rzeczy, które oczywiœcie sa z flaga Brazylii. Istnieje ogromna zaletu tego hostelu, a mianowicie polozony jest na cypelku pomiedzy Ipanema ( 100m) i Copacabana ( 200m). Jak sie pewnie domyslacie najwiecej naszego czasu spêdzamy wlasnie na tych plazach.
Piekna opalenizna przeciez musi byc!

W tle widok Ipanemy ( ta plaza bardziej przypadla mi du gustu)

Gdyby Baltyk byl tak przejrzysty, Gdañsk stalby siê drugim Rio.

Pierwszego dnia zafascynowane rajem na ziemi skorzystalyœmy z city tour ( 55 BRL,4 godz.). W ciagu tak krótkiego czasu odwiedzilysmy najwazniejsze miejsca w Rio.

Zdjêcie ze specjalna dedykacja dla Damiana! Stadion najwiekszy na swiecie pod wzglêdem liczby ludzi, która moze przyjsc ogladac mecz. Miescilo siê tam nawet 200 tys ludzi, ale majac na uwadze bezpieczeñstwo ograniczyli wejscia do liczby miejsc siedzacych.

Na tej wlasnie ulicy odbywa siê najslynniejszy karnawal w Rio. Im blizej ulicy, tym drozsza miejscówka.

Schody wolnosci. W 2003 r. jeden z brazylijskich polityków ustanowia schody strefa "wolnosci". Mówiac najprosciej, mozna tam legalnie palic ziolo, jednak w godz. 20-2.

Orgomna katolicka katedra. Dopisalo nam szczêscie, gdyz w chwili naszych odwiedzin trwala msza. Mielismy wiêc przyjemnosc posluchac mszowych piosenek, zupelnie roznych od tych w Polsce. Ludzie tak siê radowali, ze w trakcie spiewania zywo klaskali.

Punkt kulminacyjny chyba kazdej wycieczki. Widoki z tego miejsca zapieraly dech w piersi.

Dzien drugi zorganizowalyœmy sobie same. Od rana obowiazkowo pracowalysmy nad czekoladowym odcieniem skóry, w miedzy czasie zaliczajac kapiel w oceanie.
Po czym postanowilyœmy zdobyc góre cukru. Sa dwie teorie dlaczego owa góra wlasnie tak siê nazywa. Pierwsza jest to, ze nad Rio w tym regionie unosi siê taki smog, ze szczyt góry osnuty jest mleczna poswiata, co stwarza pozory, ze góra zrobiona jest z cukru. Druga natomiast teoria mówi, ze nazwa pochodzi od urzadzenia, które niegdyz bylo uzywane jako pojemnik do przechowywaniu soku ( mieszanki plesni z cukrem).

Widok roznoszacy siê z góry cukru.

Na pierwszym etapie wspinaczki wykonanej za pomoca wlasnej sily miêsni, która pozwolila nam wsiasc do kolejki linowej.( Zrobione by Gosia, choc nie tak dobre jak zdjêcia Witka- idola Gosi)

3 polki na tle nocnego Rio.

Informacja dodatkowa: Mieszkañcy Rio bardzo dbaja o swój wyglad. Mêzczyzni preferuja cwiczenia fizyczne. Czesc zeñska czytelniczek zainteresuje pewnie fakt, ze na plazy, badz na sciezce rowerowej tuz przy niej ciagle biegaja lub cwicza (najczêsciej juz ) wysportowani mêzczyzni. Kobiety natomiast preferuja pielêgnowanie ciala od wewnatrz. Zdrowo siê odzywiaja, dbaja o skórê i paznokcie. W sklepach nie rzuca Wam siê w oczy snickersy, twixy, ani chipsy, ale zbozowe ciasteczka i produkty light.

PS
Pozdrwiam goraco z Rio moich kochanych rodziców!

PS 2
Brak polskich znakow spowodowany jest brakiem wgranej polskiej klawiatury na komputerze w hostelu.

Tyle słońca w całym mieście

2010-07-19T15:29:00.000-07:00

Nie widziałam tego tutaj jeszcze. Po tygodniu marznięcia doczekałyśmy się słonecznej pogody. Jak tylko się rozpogodziło zrzuciłyśmy z siebie kurtki i zaczęłyśmy pracować nad opalenizną. Dzisiaj trafiłyśmy na dzielnicę Liberdade ( dzielnica wolności)- małe japońskie miasteczko. Buszowałyśmy po maleńkich sklepikach podziwiając misterną ręczną robotę, a także, nie ukrywajmy, masówke w stylu MADE IN CHINA.
Informacja dodatkowa: Jak pewnie wszyscy wiecie w Brazylii obecnie panuje zima. W sklepowych gablotach widnieją zimowe kurtki, swetry i inne ubrania z kategorii "grube". Ubrane w bluzeczki bez rekawów pękałyśmy ze śmiechu mijając dziewczyny ubrane w zimowe kurtki. Widać jednak tak jak my, polskie dziewczyny, z niecierpliwością wyczekujemy kiedy będziemy mogły wygrzebać z szafy lekkie bluzeczki, kuse sukienki i fantazyjne stroje kąpielowe, tak one z ogromną przyjemnością zakładają długie kozaki i kolorowe szaliki ( przy 15C).

Uchachane z powodu grzejącego slońca.

Na tle Sao Paulo.

Deser zrobiony z acai- super energetyzujący owoc, red bull może się schować.

Popijamy wodę prosto z kokosa. Bardzo orzeźwiające w tak ciepły dzień.

PS
Dzisiaj już opuszczamy Sao Paulo i wyruszamy na podbój Rio de Janeiro!

Japoński festiwal

2010-07-17T19:20:00.000-07:00

Miałyśmy przyjemność wziąć udział w festiwalu japońskim. Jak już wspominałam Japończycy tworzą w Sao Paulo naprawdę dużą grupę. Także owy festiwal jest tutaj bardzo popularny. Żeby się tam dostać musiałyśmy zapłacić za wejście ( 7 BRL), ale było warto! Miałyśmy możliwość skosztowania wszystkich specjałów [ próbki leżały na każdym stoisku], owoców, a nawet różnego rodzaju sake. Przechadzając się przez
ogromną halę mijałyśmy śpiewający zespół japoński, pokazy sztuki origami, stoiska masażu, oraz tańczących ludzi (do których chętnie się przyłączyłyśmy). Wielka szkoda, że nie mamy tego rodzaju widowisk w Polsce.
Informacja dodatkowa: Większość Japończyków genialnie mówi po angielsku. Nie było więc problemu z zamawianiem, ani nawet z prowadzeniem rozmowy.

Festiwalowa dekoracja nr 1.

Festiwalowa dekoracja nr 2.

Jedzenie po raz n-ty. Na zdjęciu wyśmienita tradycyjna japońska potrawa Yakisoba.

Mmm... owoce z płynną czekoladą.

Na hali zostały umieszczone dwa drzewka: życzeń i miłości. Tu widzicie te drugie. Na karteczce trzeba było napisać kogo/co się najbardziej kocha.

Nowi Brazylijscy przyjaciele

2010-07-17T18:27:00.000-07:00

Kontynuujemy zwiedzanie. Przyszła kolej na Memorial de Imigrante. Podstawowym środkiem komunikacji miejskiej w Sao Paulo jest metro, dlatego tym razem po raz kolejny z niego skorzystałyśmy. Po kilku przesiadkach w podziemiach wyszłyśmy na ruchliwą, przepełnioną ludźmi ulicę. Ucieszone widokiem tłumu zabrałyśmy się za pytanie o drogę, niestety zdało się to na nic. Nikt nas nie rozumiał. Ostatecznie ktoś zaproponował nam poproszenie o pomoc policjantów. Tak też zrobiłyśmy. Niestety Oni także nie mówili po angielsku. Jednak żywo gestykulując zaproponowali nam podwiezienie do muzeum! Oniemiałe wręcz przyjęłyśmy propozycję i wysiadłyśmy pod samym muzeum. Policjanci powiedzieli obsłudze, że jesteśmy Polkami i nie mówimy po portugalsku, ani po hiszpańsku i dostałyśmy wejściówki za darmo ( normalnie zapłaciłybyśmy 5 BRL). Pełne entuzjazmu po tym wydarzeniu dałyśmy się przenieść do świata imigrantów...
Informacja dodatkowa: Na ulicach jest mnóstwo policjantów. Mają swoje stanowiska co 200-300m. Brazylijczycy przestrzegają, żeby uważać na swoje rzeczy, bo bardzo częste są tu kradzieże. Jednak dzięki takiej policyjnej obstawie można się czuć nieco bezpieczniej.

Policjanci chętnie zapozowali z nami do zdjęcia.

Jedna z sal znajdujących się w muzeum- imigranci z Chin

Park położony w samym centrum miasta.

Siłownia umieszczona w parku, każdy może z niej korzystać.

Po cięzkim dniu trzeba oczywiście coś zjeść. Tym razem zdecydowałyśmy się zatrzymać przy stoisku z ciepłą kukurydzą( 1szt.=2 BRL)

Zagubione w wielkim mieście

2010-07-15T19:47:00.000-07:00

Tak jak chyba w każdym zakątku świata tak i tu stragany kuszą słodkimi kolorami i tęczowymi zapachami. Miałyśmy przyjemność skosztować nowych brazylijskich specjałów. Ceny nie są aż tak wygórowane ( 0,5kg fig= 1 BRL). Pełne energii wyruszyłyśmy w kolejną wyprawę po mieście. Zwiedziłyśmy egzotyczny Park de Luz, wyrafinowaną galerię sztuki z XIX wieku, wypełnioną ludźmi Mercada Menicipla oraz ogromny Kościoł znajdujący się w samym sercu Sao Paulo.
Podczas wędrówki odkryłam uniwersalny język- porozumiewanie się na migi. To niesamowite, że wszystko możemy przekazać w zupełnie pierwotny sposób [ prosiłam o doładowanie na kartę sprzedawcę, który nie rozumiał nawet pytania "do you speak english?"- dogadaliśmy się].
Informacja dodatkowa: W Sao Paulo mieszkają ludzie o przerożnych narodowościach, zaczynając od rdzennych mieszkańców Ameryki, przez Europejczyków, a kończąc na Japończykach. Ci ostatni tworzą tu największą mniejszość narodową. Wydawałoby się, że misato tak turystyczne, tak różnokulturowe jest wielojęzyczne. Błąd. Wszyscy mówią po porugalsku! Naprawdę niewielki odsetek mieszkańców jest w stanie mówić w języku angielskim. Tak więc przed przyjazdem do Brazylii polecam kurs porugalskiego. Jeśli nie wypali, zawsze pozostaje rozmowa na migi.

Karambolla- wyśmienity słodki owoc ( 1 tacka= 1 BRL)

Zajadamy się Pastel- superkaloryczne niebo w gębie!

Poszukiwanie przystanku autobusowego w miejskiej dżungli.

Park de Luz.

Niezbędne zdjęcie z bambusami.

Ciągle pada...

2010-07-14T04:12:00.000-07:00

"A ja chodzę, nie przejmując się ulewą ani spiesząc, czując jak mi krople deszczu usta pieszczą, ze złożonym parasolem idę pieszo, o tak!"
Skończyło się Eldorado. Strumienie deszczu zalewają całe miasto od wczoraj, bez żadnych przerw. Zabawne, Irma witając nas na lotnisku oznajmiła nam, że od 3 tygodni nie padało. Może jednak 3 małe Polki mają większy wpływ na Brazylię niż sądziłam.
Na chodnikach namnożyli się drobni sprzedawcy, oferując przeróżne parasole (10-15 BRL*).
Akceptując pogodę odwiedziłyśmy (zadaszone) muzeum sztuki, gdzie we wtorki wejście jest za free. Miałyśmy przyjemność obejrzeć obrazy artystów takich jak m.in. Max Ernst, Vincent Van Gogh, Renoir, Rembrandt, Manet. Niestety zdjęć nie posiadamy, robienie ich było zabronione.
Informacja dodatkowa: Uważąjcie na samochody! Jest ich całe mnóstwo, więc korki są tu na porządku dziennym. Pomimo niebezpieczeństwa Brazylijczycy przechodzą na czerwonym świetle. Zjawisko jest naprawdę fenomenalne- człowiek potrafi zatrzymać się na środku ulicy i czekać aż coś przejedzie, bo oczywiście kierowcy nikogo nie przepuszczają. Generalnie na przejściach musiałyśmy biegać.

*1 BRL= 1.8 PLN

Stojąca na budynku imitacja wieży Eiffla.

Sao Paulo wieczorem.

Pomnik don Kichota i Sancho Pansy ( ubranie zrobione z kapsli!)

Sao Paulo wita

2010-07-13T06:30:00.000-07:00

Po 19 godz. wraz z moimi wiernymi towarzyszkami podrozy Justyna i Gosia dotarlysmy do celu. Czy wiedzieliscie, ze na lotnisku w Madrycie jest metro? o.O Musialysmy sie nim przejechac, zeby znalezc sie przy wlasciwym terminalu. Ostatecznie wyladowalysmy w Sao Paulo, gdzie okazalo sie, ze bagaze moje i Justyny nie dotarly do Brazylii. Pozytecznie byloby potrenowac technike zen... Kolejki na lotnisku do odprawy jak za komuny. Na szczescie cierpliwa, wspaniala Brazylijka czekala na nas wytrwale 2 godz, po czym zabrala nas do siebie na tradycyjne brazylijskie sniadanie ( buleczki maslane, z roznymi dodatkami i kawa oczywiscie). Syte wyruszyłyśmy przejsc sie brazylijskimi uliczkami.
Informacja dodatkowa: Pogoda podczas brazylijskiej zimy jest niesamowita. Przyjemne cieplo z orzezwiajacym wiatrem towarzyszy Brazylijczykom kazdego dnia. My, 3 male Polki nie potrzebujemy zadnych kurtek.

1. Zdjęcie zrobione z samolotu. Fajnie znaleźć się choć na chwilę w chmurach.
2. Jedna z wielu ulic w Sao Paulo. Po prawej Justka, a po lewej nasza Brazylijska koleżanka- Irma.
3. Tradycyjna Brazylijska potrawa ( ryż+czarna fasola+mięso+kapusta+kukurydza+dynia). Zapewniam, że smakuje lepiej niż wygląda.
4. Dwie blondyny na tle jednokierunkowej ulicy ( Gosia&Justyna)
5. Pobliski park.

Wiatr w oczy, czyli problemy z wizą

2010-07-10T10:43:00.000-07:00

Skąd te problemy? No cóż ktoś kto wymyślił zasadę, żeby nie robić wszystkiego na ostatnią chwilę, miał chyba trochę racji. Okazało się, że do wizy potrzebuję oryginałów dokumentów ( w moim przypadku jest to umowa o pracę i akceptacja na praktykę). Tak więc dosyć późno zaczęłam dopytywać się o przesyłkę, w rezultacie czego późno ją dostałam- w ostatni piątek, a wylatuję w niedzielę ( jutro!). Na szczęście wszystko się udało i moim największym zmartwieniem w tej chwili jest wymyślenie w jaki sposób zapakować się w 23 kg bagażu głównego i 10 kg podręcznego... o dziwo bycie kobietą ma także swoje złe strony o.O.
Informacja dodatkowa: Turyści nie potrzebują wizy, żeby pozwiedzać Amazońską puszczę. Jeśli ktoś ma ochotę jechać do Brazylii w czysto rekreacyjnym celu, śmiało może pakować plecak bez zbędnych formalności.

Odliczanie czas zacząć

2010-06-29T03:27:00.000-07:00

Jeszcze 12 dni i będę mogła z czystym sumieniem dokleić się do tego zdjęcia